In 2006 ben ik voorzichtig begonnen met schrijven over mijn belevenissen als jonge vrouw in de wijnwereld.
In tijdschriften als Smaak , Sante, Chef’s Magazine en Gastronomie heb ik diverse columns geschreven.
Todat ik in Oktober 2017 de zolder opruimde en ik een oude wijn doos vond met allemaal magazines erin……

10 jaar columns van onzekere dertiger tot kleurrijke veertiger. Ik moest lachen om sommige van mijn columns.
En daarom wil ik ze afstoffen en opnieuw publiceren. Waarom? Omdat het kan en sommige columns echt wel de moeite zijn om te lezen.

Veel plezier!

x

Barbara
Onder de foto begint de eerste column………

Uit den ouden doosch 1
Mei 2015

 

Vintage

Erasmus (rond 1500) schreef al dat het wijnglas niet op tafel hoorde te staan.”Indien men het glas niet vasthoudt, blijft het op het buffet”
Wie wijn wenste, stuurde de dienaar om het te halen, vervolgens dronk men de wijn op en gaf men het glas weer terug.
Gelukkig is dat nu niet meer zo, anders had ik een sprinter nodig als dienaar…

In de 19de eeuw veranderde de manier van glas en kristal maken en zo kwamen de gegraveerde glazen op tafel.
Wijn werd alleen gedronken in de betere kringen.
De lengte van de steel (in de glazenwereld spreken we van been) van het glas legde de nadruk op het niveau van het gezelschap.

Hoe houd je nu eigenlijk een wijnglas vast?
Als je het glas bij de kelk vastpakt, word jouw glas vies en verhoog je met jouw warme handen de temperatuur van de wijn.
Soms is dat prettig als jouw wijn te koud is, dit zie je doordat jouw glas beslaat.
Hoe kouder de wijn, hoe minder je proeft. Daarom heb ik ook nooit de wijnkoelers met ijswater begrepen. De gast eiste een prachtige fles Sancerre  in ijswater. Hij wilde deze lekker koud!
Je proeft niets meer van het prachtige terroir en fruit van de wijn maar alleen zuren en alcohol.

Maar wat te denken van rode wijnen die te warm worden geschonken omdat de fles bv. naast een koffiemachine staat. Bitters van de tannine en alcohol zijn heer en meester als je dit drinkt. Gatsie!!!
Ook heeft men het altijd  over wijn schenken op kamertemperatuur maar bij mij in huis is het altijd 20 graden. Dat is veel te warm voor een rode wijn, hoe goed hij ook is van kwaliteit.
Rode wijnen schenk je per definitie tussen de 14 en de 18 graden.

Maar goed, terug naar het wijnglas.
Je houdt jouw wijnglas op de juiste manier vast met duim, wijs en middelvinger onder aan de kelk boven aan het been van het glas.
Het is het meest handige en het meest logische manier van vasthouden.
Als ik naar een restaurant ga, mag ik vaak de wijn uitzoeken van mijn vrienden of relatie.
Ik bestel bij de ober een wijn, hij komt terug en vaak vraagt hij aan een van de mannen of diegene de wijn wilt proeven. Dit geeft vaak wat consternatie aan tafel met deze “emancipatie”.

Vroeger was het zo dat de gastHEER altijd de wijn uitzocht,  immers de mannen hadden alleen verstand van wijn.
De bediening laat de fles zien met het etiket naar boven aan de gastheer of vrouw of hij de juiste fles heeft gepakt.
Hij opent de fles en schenkt de wijn in bij de gastheer of vrouw zodat zij de wijn op afwijkingen als oxidatie en kurk kunnen keuren.
Als een wijn naar sherry, maggi of madeira ruikt dan is de kans heel groot dat hij geoxideerd is en het is dan ook niet meer lekker om dit te drinken.
Ruikt en proeft de wijn naar het bekende natte keukendoekje wat al een tijdje heeft gelegen of een schimmelige natte kelder, dan heeft de wijn hoogstwaarschijnlijk de afwijking: “kurk”. ook al heeft hij een schroefdop…!!!!
NB. De afwijking kurk wordt veroorzaakt door de TCA bacterie en komt ook voor in flessen afgesloten met schroefdop.

Let op! De wijn kun je niet afkeuren omdat je deze niet lekker vindt!! Dan had je een andere keuze moeten maken.
Je kunt de wijn wel terug sturen omdat de temperatuur te hoog of te laag is of omdat de wijn te lang heeft opengestaan.
Ook kun je vragen of de wijn gekarafeerd mag worden als je vind dat de wijn “gesloten” is en wel wat zuurstof kan gebruiken zodat de wijn zich kan openen als een bloem.
Karaferen en decanteren worden vaak door elkaar gehaald maar decanteren is het scheiden van de wijn met zijn droesem door middel van het voorzichtig overschenken in een schone wijnkaraf.

Als de wijn geen afwijkingen heeft, kun je de wijn goed keuren. Daarna worden de glazen van de dames ingeschonken.
Vroeger werd eerst de oudste dame in het gezelschap ingeschonken en daarna de steeds jongere vrouw maar tegenwoordig zien veel dames er jonger vanwege dat “hippe”botox dus ik schenk de wijn met mijn rechterhand over de rechter schouder van de linkerdame van de gastheer of gastvrouw in en vervolg mijn weg met de klok mee. Daarna schenk ik de mannen op dezelfde wijze in en ik eindig met het vullen van het glas van de gastheer/vrouw.

Onthoud een aantal wijnfeiten:
Lichte wijnen schenk je voor zware wijnen (Dit geldt voor alle kleuren wijn)…
Schenk je wijn niet in te grote maar ook niet in te kleine glazen….
Serveer jouw wijn niet te koud en niet te warm….
Experimenteer eens met wijn en spijs, in plaats van altijd maar rode wijn bij vlees en wit bij vis…
In principe serveer je geen wijn bij de soep…
En als laatste: schenk jouw wijnglas nooit meer in dan de helft van het glas, zodat de geur in het glas blijft en je de wijn ook nog kunt walsen.

Tien jaar geleden heb ik een date gehad, die als aperitief het wijnglas tot de rand inschonk en ik verbijsterd riep: Het is geen bier!!!
Tja, Ik was vroeg thuis die avond….