Als je alles van te voren weet, dan word het leven heel gemakkelijk.
Maar tijdens de oogst met een wijnboer afspreken, dat is altijd ingewikkeld!  De wijnboer zelf weet pas twee dagen van te voren exact wanneer de oogst gaat beginnen.
Je snapt dan ook wel dat ik een gat in de lucht sprong toen ik een sms kreeg: “De oogst begint vannacht!” net voordat ik in het vliegtuig stapte naar Nice. Let the games begin!

De reis in de kleine Fiat 500 en de Franse chansons op de radio maakt de route door het romantische  Provence  één groot feest.  Mijn hart begint sneller te kloppen bij het aanzien van een hele grote kei langs de weg met een handgeschreven tekst: Domaine de l’Amaurigue.
Aan de onverharde oprijlaan lijkt geen einde te komen. Links en rechts poppen wijngaarden op met  kleine bordjes waarop vermeld staat hoe groot het perceel is, wanneer de eerste aanplant was en uiteraard welk druivenras er staat.

In de verte zien we een groot oud landhuis opdoemen.  Een vlotte jonge meid met lange krullen zwaait ons tegemoet.  Het is mede-eigenaresse Fleur de Groot.
Ze ontvangt ons hartelijk met een tafel vol met lekkers en natuurlijk een fles gekoelde Fleur rosé Côtes de Provence.

“Het bijzondere aan dit domein is de grote hoeveelheid  grond in één stuk aan elkaar. We proberen ieder jaar weer een stukje erbij te kopen. Maar dat lukt niet altijd omdat de regering ook jonge wijnmakers de kans wil geven om voor zichzelf te beginnen. En dat is ook goed!” aldus oprichter Dick, de vader van Fleur.
De eerste twee jaar is er flink geïnvesteerd in een compleet nieuwe wijnmakerij: de cuverie,  de nieuwste persen en ontstelers.
Dick: “Ik kreeg het advies: Je moet het beste materiaal met de nieuwste ontwikkelingen kopen! Het was een hectische tijd en je moest een lange adem hebben. De Nederlanders hebben een mentaliteit van” afspraak is afspraak” maar dat werkt helaas niet zo bij de Fransen. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het allemaal makkelijk ging!”
Het resultaat is een prachtig wijndomein, met verschillende privé &  gastenverblijven en een moderne cuverie.

Fleur neemt het gesprek over! “Waar we nú tegen aan lopen is dat het ontzettend moeilijk is om plukkers te vinden. We hebben in ons team nu Portugezen, Spanjaarden en zelf een jongen uit Chili.
Maar natuurlijk ook Fransen. Sommige werken al 20 jaar bij ons”
“We zijn begonnen met 32 hectare wijngaarden op een terreinoppervlakte van 140 hectare en dat is nu gegroeid tot 43 hectare wijngaard en 155 ha grond.” Tot 1998 verkocht de toenmalige eigenaresse de druiven aan de caves cooperative in het dorp verderop. Maar dat veranderde natuurlijk allemaal in 2000. Toen gingen we zelf de wijn maken! Fleur glundert trots!

De wijnmaker
Waar de familie de Groot heel dankbaar voor is, is hun jonge en bevlogen wijnmaker Jean-Marie Quef. Als klein jongetje groeide hij op bij zijn ouders op het wijndomein Miraval  (bekend van Brad Pitt en Angelina Jolie) ook gelegen in de Provence.  Jean-Marie werkte na de opleiding oenoloog (wijnmaker) bij diverse bekende en beroemde wijnhuizen in onder andere de Verenigde staten maar ook bij domaine Leflaive in de Bourgogne en Pétrus in de Pomerol in Bordeaux.
Je kunt wel zeggen dat de liefde voor wijn met de paplepel is ingegoten!
Momenteel werkt hij nu al 15 jaar als hoofdmaker van domaine de L’Amaurigue en is bezig met de twintigste oogst van het domein.
Momenteel produceert het wijndomein 350.000 flessen met zijn zeer gemotiveerde team waarvan 80 % rosé.

Slapeloze nachten
Tijdens de oogst, die 3 weken duurt,  slaapt Jean Marie uiterlijk 4 uurtjes per nacht. Zijn wekker gaat om 02h00 s’nachts. Om 02h30 begint de oogst midden in de nacht. S’nachts is het lekker koel voor de druifjes en is de kans op oxidatie het minst.
Fleur: “De tijd van alles met de hand oogsten is niet meer. Dat doe je alleen nog maar met moeilijk bereikbare percelen wijngaard of een te steile helling. In ons geval hebben we een aantal percelen met hele oude wijnstokken. Deze “vieille vignes” zijn dik en knoestig en te laag voor de oogstmachine”

De trend is nu echt de oogstmachine. De speciale hoge oogsttractor rijdt over de druivenstokken en schudt de wijnstokken heen en weer waardoor de rijpe druivenrossen in de bakken van de tractor vallen. Het ziet er heftig uit maar de stokken en de druiven blijven onbeschadigd. De druiventrossen worden in een bak vervoerd in de koele nacht naar de egrappoir. Dit is een vol automatische ontsteler. Deze zorgt er voor dat de steeltjes los worden gemaakt van de druiven. Zo scheidt men deze twee op een hele makkelijke wijze.

oogstmachine

De wijnpers
De druiven glijden zo in de pneumatische pers. Dit is een tank met een soort ballon er in. Hij blaast automatisch de ballon op en draait om de tien minuten een rondje. Zo worden de druiven voorzichtig gekneusd en komt puur druivensap vrij.  Deze pers kost ongeveer 300.000 euro en wordt slechts 3 weken per jaar gebruikt. Dat is iets om over na te denken!
Het pure druivensap wordt overgeheveld naar een grote roestvrijstalen tank. Daar blijft het ongeveer 24 uur staan zodat de vaste bestanddelen zijn geur en smaak kunnen afgeven aan het druivensap en langzaam naar beneden kan zakken. Men doet er alles aan om de  Provence wijn zijn authentieke licht roze kleur te geven maar ook zijn zachte fruitige smaak en zijn frisheid te geven. Dan scheidt men het zoete druivensap van de vaste bestanddelen en steekt men het sap over naar de tank waar de vinificatie gaat plaats vinden. Na het toevoegen van een minimale dosis sulfiet om de houdbaarheid te garanderen,  worden de suiker omgezet in koolzuurgas en alcohol.
Het druivensap borrelt door het koolzuurgas wat verdwijnt en zo ontstaat de wijn. Alles gebeurt onder automatische temperatuurcontrole om zo  de zuren en het fruit in de wijn te bewaren.

Terug naar de oogst
De oogstmachine bezoekt alles percelen in een bepaalde volgorde. Deze wordt bepaald door de rijpheid van de druiven. Wijnmaker Jean-Marie doorloopt alle percelen met zijn refractometer en kan de opgebouwde suikers daarmee goed meten. Maar een test wordt buiten het domein gedaan: Diverse druiventrossen worden naar het laboratorium gebracht om onder andere de ph en het suikergehalte te controleren. Na dit alles weet Jean-Marie precies wanneer welk perceel en in welke volgorde moeten worden geoogst.

____________________________________________________________________________

Provence hype
De vraag naar rosé is enorm gestegen. Het is echt weer een trend geworden.
In hippe clubs en strandtenten is de rosé niet aan te slepen.  Zelfs de grote flessen als 6 liter en groter vindt gretig aftrek.
Maar in het bijzonder de Provence lijkt hier van te profiteren. Sterker nog:  het imago van de Provence is heel stabiel en  ieder jaar uitverkocht!
Bekende wijnhuizen hebben meer vraag dan aanbod en zo zie je dat deze wijnhuizen druiven sap opkopen bij  coöperaties in de Provence. Dit sap brengen ze en vrac” bij een wijnkelder en toveren ze deze om tot  de herkenbare licht roze Provence wijn , zonder zelfs het betreffende wijnhuis te hebben gezien. Deze rosé wordt onder hun bekende naam verkocht aan de consument en het huis is dus een merk geworden. Het bizarre is,is dat de prijzen van het druivensap en vrac ieder jaar lijkt te stijgen!


____________________________________________________________________________

Recoltant
Fleur: “ Wij hebben een andere strategie. Wij verkopen rechtstreeks vanaf het landgoed.  Zodra er een pallet naar Nederland gaat, vullen we de flessen pas vanuit de roestvrijstalen tanks. Zo behouden we de puurheid van de wijn.We werken  alleen met onze eigen druiven, we maken zelf onze wijn en verkopen niet via één wijnimporteur. We zijn, zoals de Fransen dat noemen, een récoltant.  Ik noem ons authentiek!”
Fleur regelt zelf de verkoop in Nederland en werkt samen met diverse lokale & betrouwbare  winkels en importeurs. Domaine de l’Amaurigue levert dus ook direct aan restaurants, strandtenten of clubs”
We bepalen alles zelf!

Rolle alias de vermentino druif
De eerste druiven die geoogst worden zijn de rolle en de grenache. De rolle wordt met de hand geoogst. Wijnmaker Jean-Marie ontdekte de schoonheid van de cepage rolle eigenlijk tijdens een snuffelwijnreis in Italië. Daar heet deze druif de vermentino.
Daar leerde Jean-Marie de veelzijdigheid van deze bijzondere druif en zette hem in als een 100 procent  cépage wijn in plaats van de gebruikelijke witte Provence blend met o.a. ugni blanc.

Het bedrijf heeft sinds vorig jaar een HEV (High Environmental Value)  certificaat ontvangen van de Franse staat.
Dit houdt in dat het wijndomein voldoet aan verhoging van de biodiversiteit rondom het bedrijf, de planten beter beschermt, kustmest goed doseert en dat het watermanagement ieder jaar wordt verbeterd. Elk jaar of elke twee jaar wordt er gecontroleerd op het hoogste niveau van duurzame landbouw.

De wijnen van domaine de l’Amaurigue hebben verschillende internationale prijzen gewonnen, zoals de médaille d’Or op het concours Général Agricole de Paris en goud tijdens de Decanter World Wine Awards in Londen voor de rosé. De wijnen staan ook op de wijnkaart bij een groot aantal bekende restaurants in Frankrijk, België en Nederland en wordt geïmporteerd naar de USA, Australië, Ibiza , Duitsland, Denemarken en zelfs Taiwan.

Het domein brengt onder de naam Fleur de L’Amaurigue drie wijnen uit.
De rosé, bestaande uit een assemblage van 60 % grenache en 40 % cinsault. De rosé heeft een bleekroze kleur, rijke aroma’s van grapefruit , aardbei en wat kruidigheid.
De witte Fleur is gemaakt van honderd procent rolle. Deze verrassende wijn heeft 6 maanden op Frans eikenhouten vaten gelegen. Het resultaat is een smaakvolle wijn met aspecten van honingzoete peren, citroen en een tikje vanille.
Een heerlijke wijn om bij te eten als kip, vis en romige kazen.
De rode wijn bestaat uit 80 % syrah en 20 % cabernet sauvignon. De wijn heeft door zijn krachtige eigenschap 12 maanden op Frans hout gelegen. Zo is deze wijn een prachtige wijn bij gerechten met lamsvlees, rundvlees en harde Franse kazen.