In deze tijd denk ik vaak aan mijn lieve oma Rudolphi terug. Bij wie ik als kind altijd logeerde .
Op verjaardagen kreeg ze , op latere leeftijd, een glas Moscato d’Asti i.p.v. een glas Champagne.
Ik vond dat interessant. Waarom wilde zij geen droge dure Champagne maar die gekke lange fles zoete bubbels die nooit staande in de koelkast paste omdat hij te lang was?
Ze zei hierop; Ik vind het heel erg lekker, het smaakt naar vers geplukte druiven, exotisch fruit en honing, een verfrissende zuurgraad en het heeft maar vijf procent alcohol.
Ze vond die vijf procent beter voor zichzelf naarmate zij slechter ter been was.
Als ik deze aromatische Asti zag, dacht ik hieraan. Het was iets van vroeger, iets van ver van mijn bed show. Want ik hou zelf niet zo van zoet.

Tot september vorig jaar, toen ik een uitnodiging kreeg vanuit het hart van Asti: het Consorzio dell’ Asti.  Het Consorzio beschermt, ontwikkelt en promoot Asti over de hele wereld. Het logo bestaat uit de beschermheilige van Asti ‘Saint Secundus’ op een paard.
Dus ik vertrok naar Milaan in Noord-Italië om het wijngebied Asti te ontdekken in het prachtige Piëmonte. Het wijngebied Asti produceert 53 miljoen flessen droge Asti Spumante en 38 miljoen zoete Moscato d’Asti per jaar. Vooral de Duitsers, Engelsen , Amerikanen en de russen houden van de droge DOCG Asti Spumante.

Piëmonte is een heuvelachtige kalkrijk gebied in Noord-Italië en ligt op dezelfde hoogte als het beroemde wijngebied Bordeaux. We mochten met een helicopter een half uur over dit gebied heen vliegen. Als een kind in een snoepwinkel keek ik mijn ogen uit. Zo uitgestrekt en heuvelachtig. Alles beplant met moscato bianco en barbera druiven. Ik snap wel dat Unesco deze wijngaardenvallei heeft omgedoopt tot Wereld Erfgoed in 2014.

Piëmonte is het gebied van de bekendste rode wijnen van Italië; Barolo en Barbaresco.
Deze namen klinken je waarschijnlijk bekend in de oren. Het zijn complexe lichte delicate rode wijnen met verfijning en elegantie. Waar Piëmonte ook bekend om staat zijn zijn truffels en de handgemaakte en gerolde pasta’s. Piëmonte is het pasta, truffel en wijnparadijs.
Maar het is ook een paradijs voor bubbels.  Van super droog tot mier zoet, van 5 procent alcohol tot 12% en van methode traditionelle tot aan cuve close. Het is er allemaal!
Hier even een overzicht van de belangrijkste producten qua productievolume!

 

 

Moscato d’Asti
De wijnaarden van Asti zijn UNESCO Wereld Erfgoed.
Unesco Wereld erfgoed is cultureel en natuurlijk erfgoed dat wordt beschouwd als onvervangbaar, uniek en eigendom van de hele wereld.
De wijngaarden zijn stijl en hoog gelegen en de bijnaam is: “de Gouden heuvels”
De muskaatdruiven worden met de hand geoogst en krijgen op acht graden een fermentatie op gesloten rvs tanks. Na een week wordt de vergisting gestopt d.m.v. de temperatuur omlaag te brengen, gevolgd door een membraanfiltering. Dit filter haalt de gistcellen eruit.
Het restsuiker blijft achter in de jonge wijn zonder mousse. De wijn blijft in de tanks op -1 graad tot dat er gebotteld wordt. Net voor botteling voegt men weer een beetje gist toe zodat er een zachte sprankeling ontstaat in de wijn. Het alcoholgehalte is ongeveer vijf procent.
Dit proces op basis van lage temperaturen noem je een Cold-Chain technology. Zo behoudt je het druifige karakter van een Moscato d’Asti.

Moscato en spijs
Denk niet alleen aan mijn oma bij deze wijn maar onthoud dat dit een super glas is bij fruitige desserts en sommige kazen als geit en blauwschimmels.
De lokale Piemontese geitenkaas heet trouwens de Robiola di Roccaverano en is goddelijk met Moscato d’Asti.
Oh en als je denkt dat je de Moscato d’Asti snel en jong moet drinken, dan is het,  in sommige gevallen van een goede producent,  mogelijk om ze te laten rijpen in een goede koele wijnkelder.
We hebben namelijk 10 jaar oude Moscato’s gedronken die briljant waren bij Azienda Agricola TerraBianca bij wijnmaker Andrea Alpiste. .
De suikers en de zuren waren gehuwd met elkaar. Heel mooi, elegant en spannend!
Ze hebben immers genoeg zuren door de hoge ligging van de wijngaarden en genoeg suikers vanuit de druif en de zon.

DOCG Asti Spumante
Maar Asti heeft ook zijn eigen droge bubbel, zijn eigen prosecco.
De meest verkochte bubbel in Italië is Prosecco en wie staat er op twee? Precies Asti!
Deze mousserend wijn wordt gemaakt via cuve close, dus een tweede vergisting op tank alias methode charmat alias methode Martinotti. De oudere generatie noemt dit schuimwijn.
Asti spumante maken is een Piemontese traditie al meer dan 160 jaar. Alcoholpercentage ligt ergens tussen de 7 en de 12,5 procent. Het is een droge lichte mousserende aperitief voor elke dag en nog steeds gemaakt van 100 procent Moscato bianco.

Tot zover het verleden.
Maar je weet, de wijnwereld verandert maar door en sinds 2017 mag Asti Spumante ook demi-sec en of extra -dry maken. Perfect als aperitief of voor cocktails.
Onder de noemer Asti Spumante vind je dan ook nu allerlei stijlen van droog/dry (secco) tot aan zoet/demi-sec (dulce).
Omdat het Consorzio dell’Asti ook wel door heeft dat het met zijn tijd mee moet en dat de markt steeds drogere wijnen wilt drinken, veranderden zij de spelregels om wijn te maken in de afgelopen 3 jaar opnieuw.
Wijnmakers mogen nu ook non-dosé en brut maken. Ze plukken de Muscaatdruiven eerder dan de normale oogst en na de tweede gisting op gesloten rvs tanks ontstaat er een prachtige bubbelwijn.
Het aromatische zoete gordijn is weg. Ik hou hiervan!

Prosecco
Er zijn een aantal grote fabrieken die deze Asti Spumante maken. O.a. Martini, jouw wel bekend van de Vermouth. Ze maken zelfs Prosecco met de gleradruiven uit de Veneto.
De gleradruiven worden geperst in het proseccogebied in Veneto en dan wordt het most (druivensap) op nul graden gekoeld in vrachtwagens naar de Martini fabriek gebracht in Piemonte.
Martini is het enige merk/bedrijf  die dit op deze manier mag doen.
Het zijn eenvoudige maar schoon geproduceerde mousserende wijnen met een lichte bubbel.  Perfect geschikt voor het grote publiek, Maar verwacht geen diepgang of complexiteit.
Daar hangt ook een hoger prijskaartje aan.

Lieve groet, Barbara Verbeek